Кірыліца ў сеціве - Ф (Ферт)
Кірыліца ў сеціве - Ф (Ферт)
  Першая старонка
  .бел
  .рф
  .укр
  .срб
  .бг
  .мкд
  .мон
  .қаз
  .рус
  .москва
  .дети
  .сайт
  .онлайн
  .орг
  .ею
  СТНІЛ
  СУЛС
  Лічыльнік
  Азбука Сьвету (АС)
  => А (Азъ)
  => Б (Букі)
  => В (Вѣ́ді)
  => Г (Глаголь)
  => Д (Добро)
  => Е (Еслі)
  => Ж (живѣ́те)
  => Ѕ (ѕѣло)
  => З (Земля)
  => И (Іжэ, І Васьмярычнае, І-8)
  => І, І-дзесятковае
  => Ї
  => Ћ, ћ (чье)
  => К (Какѡ)
  => Л (Людиѥ)
  => М (Мысьлеце)
  => Н (Нашъ)
  => О (Онъ)
  => П (Пакой)
  => Р (Рцы)
  => С (Слова)
  => Т (Твердо)
  => У, (Ук)
  => Ф (Ферт)
  => Х (Хер)
  => Ѡ (О вялікае, О мэга)
  => Ц (Цы)
  => Ч (Чэрвь)
  => Ш (Ша)
  => Щ (Шта)
  => Ъ (Еръ)
  => Ы (Еры)
  => Ь (Ерь, мяккі знак)
  => Ѣ (Яць)
  => Ю (Йу)
  => ІА (А зь й)
  => ІЕ
  => Ѧ (Я)
  => Ѫ (УО)
  => Ѩ (ІЯ)
  => Ѭ (ІУО)
  => Ѯ (Ксі)
  => Ѱ (Псі)
  => Ѳ (Тэта, фіта)
  => Ѵ (Іжыца)
Ф, ф (назва: эф) — знак усіх славенскіх кірылічных азбукаў (21-ы ў балгарскай, 23-і ў беларускай, 22-і ў расейскай, 25-ы ў сэрбскай і ўкраінскай, 26-ы ў македонскай); выкарыстоўваецца таксама ў пісьменствах некаторых неславенскіх народаў. У стара- і царкоўнаславенскай азбуках носіць назва «фрътъ» (ст.-сл.) ці «фертъ» (ц.-сл.). Сэнс назвы дадзенага знаку ня ясны, але некаторыя дасьледнікі мяркуюць, што паходжаньне «ферт» гукапераймальнае, падобна гуку які выдаецца коньмі «Ф-ррр», бо гук [ф] у старажытнасьці славенскай мове быў зусім чужы, і немагчыма было падабраць славенскае слова з «ф». (φερτ-ός з грэцкага азначае прыўнесены звонку). У кірыліцы звычайна лічыцца 22-м па парадку й выглядае як ; у глаголіцы па ліку 22-і, мае выгляд , альбо (старажытнейшы выгляд) выцягнутага па росту прастакутніка, перасечанага зьлева направа рысай з маленькімі кружочкамі на канцах. У абедзьвюх азбуках лікавае значэньне — 500. Паходжаньне як кірылічнай, гэтак і глагалічнай літары — грэцкая літара фі (Φ, φ). Знак «Ф» спачатку выкарыстоўвалася толькі для перадачы гуку [ф] у запазычаных словах, ужываючыся больш-менш раўнапраўна са знакам тэта (Ѳ, ѳ); пазьней, з пачаткам пераходу ў вымаўленьні гуку [в] у некаторых пазыцыях у [ф], стала сустракацца й ва ўласна славенскіх словах, замяняючы згодна вымаўленьню «В» ці «ХВ».


=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=