Кірыліца ў сеціве - Ѫ (УО)
Кірыліца ў сеціве - Ѫ (УО)
  Першая старонка
  .бел
  .рф
  .укр
  .срб
  .бг
  .мкд
  .мон
  .қаз
  .рус
  .москва
  .дети
  .сайт
  .онлайн
  .орг
  .ею
  СТНІЛ
  СУЛС
  Лічыльнік
  Азбука Сьвету (АС)
  => А (Азъ)
  => Б (Букі)
  => В (Вѣ́ді)
  => Г (Глаголь)
  => Д (Добро)
  => Е (Еслі)
  => Ж (живѣ́те)
  => Ѕ (ѕѣло)
  => З (Земля)
  => И (Іжэ, І Васьмярычнае, І-8)
  => І, І-дзесятковае
  => Ї
  => Ћ, ћ (чье)
  => К (Какѡ)
  => Л (Людиѥ)
  => М (Мысьлеце)
  => Н (Нашъ)
  => О (Онъ)
  => П (Пакой)
  => Р (Рцы)
  => С (Слова)
  => Т (Твердо)
  => У, (Ук)
  => Ф (Ферт)
  => Х (Хер)
  => Ѡ (О вялікае, О мэга)
  => Ц (Цы)
  => Ч (Чэрвь)
  => Ш (Ша)
  => Щ (Шта)
  => Ъ (Еръ)
  => Ы (Еры)
  => Ь (Ерь, мяккі знак)
  => Ѣ (Яць)
  => Ю (Йу)
  => ІА (А зь й)
  => ІЕ
  => Ѧ (Я)
  => Ѫ (УО)
  => Ѩ (ІЯ)
  => Ѭ (ІУО)
  => Ѯ (Ксі)
  => Ѱ (Псі)
  => Ѳ (Тэта, фіта)
  => Ѵ (Іжыца)
Ѫ, ѫ (УОу) — знак кірыліцы. Пазначала гук [у], або [оу]. Выкарыстоўваецца ў царкоўнаславенскіх месяцэсловах (у так званых Пасхаліях): там розныя гады адзначаны рознымі знакамі, у залежнасьці ад таго, на які дзень даводзіцца свята Вялікадня; вялікі юс адзначае тыя рэдкія гады, у якія Вялікдзень даводзіцца на 24 красавіка. Апошні раз гэта было ў 1888 годзе і зноў будзе толькі ў 2051 годзе. У стараславенскай глагалічнай азбуцые вялікі юс мае выгляд  і лічыцца 36-м знакама парадку, у кірыліцы выглядае як  і займае 37-ае месца. Лікавага значэньня ні ў глаголіцы, ні ў кірыліцы ня мае. Часам згадваецца пры пераліку знакаў царкоўнаславенскай азбукі; пры гэтым месца ў азбуцы можа быць розным (часта ня толькі пасьля юса малога, а адразу за Ю). Глагалічнае напісаньне гэта злука глагалічных знакаў О і Ѧ (і ) — у некаторых найстаражытных помніках сустракаецца адпаведнае паасобнае напісаньне. Кірылічны выгляд звычайна тлумачаць як павернутую па гадзіннікавай стрэлцы на чвэрць кола глагалічную.  Часам знак Ѫ, ѫ мае назву «вялікі юс». Яно ўмоўнае. Са старажытнасьці прыйшло толькі самае слова «юс», карыстанае ў цяперашніх назвах чатырох знакаў (Ѧ, Ѫ, Ѩ, Ѭ).
У кірыліцы й глаголіцы існавалі таксама злука для пазначэньня юсаўзь й нескладовым: малога Ѩ ѩ і вялікага Ѭ ѭ. Ѫ выкарыстоўваўся ў баўгарскай пісьмовасьці да 1910-х гадоў, прытым яго i-вобразная левая частка часам мела такую ж кропку, што й знак і.


=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=